time flies?!

Hier even een berichtje vanaf het vliegveld van Caracas, in Venezuela! De toestand van dit vliegveld valt me 100% mee, het is best hip eigenlijk! Ik vermaak me hier dus wel met het bekijken van allerlei winkeltjes en nu dus ook met internet.

Vanochtend werd ik door een slaperig koppeltje uitgezwaaid, ik had een beetje de indruk dat mijn moeder, Dirk en Martijn liever in bed waren gebleven. Alleen mijn vader had er minder moeite mee, maar die is dan ook een ervaren reiziger die Schiphol nog met zijn ogen dicht kan vinden! Maar, toch lief dat ze hun nachtrust voor mij over hadden.

Mijn reis gaat tot nu toe eigenlijk prima. We vertrokken uit Amsterdam met een half uur vertraging, dus ik was al een beetje bezorgd over mijn aansluiting in Milaan, aangezien daar maar drie kwartier tussen zat. Dus in Milaan ben ik als een speer dat vliegtuig uitgeworsteld, ben tussen de mensenmassa's doorgerend en uiteindelijk bleek dat ik helemaal niet had hoeven haasten, omdat ook dit vliegtuig een half uur vertraging had. Ach ja.

In het vliegtuig van Milaan naar Ecuador heb ik me vermaakt met het kijken van films, lezen van tijdschriften en muziek luisteren. Viel eigenlijk best mee! Al blijft 10,5 uur toch wel lang. Nog nooit in zo'n groot vliegtuig gezeten met 3 rijen i.p.v. 2, inclusief stoelen met kussentjes en dekentjes. Naast mij zat een huilende vrouw die de hele reis niets at, dus ik was er niet helemaal gerust op, vond t wel zielig, was lief vrouwtje. Maar, een uur voordat we gingen landen vertelde ze dat ze haar zevenjarig dochtertje voor het eerst had achtergelaten, en dat voor 1,5 maand. Ze kon t helemaal niet aan. Gelukkig at ze ook nog een half broodje, dus ik ben ook weer gerust. Hele ervaring dus, zo'n vliegreis.

Nu zit ik op Caracas en wordt meteen geconfronteerd met mensen die alleen maar Spaans spreken en geen Engels. Vrij lastig, maar uiteindelijk kom ik er wel. Geld omwisselen was een hele belevenis! Ik had alleen maar euro's en aangezien ze bij die eettentjes alleen maar contant geld willen hebben en ik ontzettende dorst had, besloot ik maar naar zo'n wisselkantoortje te gaan. Ik moest mijn paspoort laten zien, een formulier met AL mijn gegevens invullen, er werden kopieen gemaakt, ik moest handtekeningen zetten en zelfs mijn vingerafdruk 2x geven. Apart. Maar goed, ik heb wat geld, het is gelukt. Ook veel dreigende militairen hier, evenals winkeliers die alleen maar zitten te nixen, huilen met collega's of zitten te smsen.

Zo, er zijn alweer 3 uurtjes wachten voorbij, nog 2 te gaan. Dan nog ongeveer 3 uur vliegen, met een tussenlanding in Bogota, Colombia - wat volgens mijn huilende buurvrouwtje helemaal niet gevaarlijk is - en dan hoop ik er eindelijk te zijn en ook nog eens opgehaald te worden.

Groetjes!

Adres

Voor een periode van zes weken zal ik mobiel niet bereikbaar zijn, omdat er in Ecuador een ander netwerk is. Dus, wil je met mij in contact komen kun je dat alleen digitaal doen (mail of weblog), of juist met pen en papier. Ik heb namelijk een postadres (van het appartement waar ik vier weken zal verblijven) en hou erg van brieven! ;-) Ik weet alleen niet hoe lang de post erover zal doen, maar goed.

Adres: Aparicio Rivadeneira 430 y Andrade Marin
Woonplaats: Quito sector la luz
Telefoon: +593 02 28 12 577

Dom, dommer, domst

Er zijn van die dagen, dat ik geconfronteerd wordt met de oliedomme kant van mezelf. Zo'n dag als vandaag. De laatste weken was ik druk bezig met tentamens, bijwerken van achterstallige zaken, spullen om mee te nemen naar Ecuador en afscheid nemen van verschillende mensen. Waar ik helemaal niet mee bezig was, was mijn vliegticket. Wel even gekeken of het geld was overgemaakt en waar ik het ticket op moest halen, maar niet op de dag/datum gelet, dat had ik immers een half jaar geleden bij het boeken geregeld, toch? Ik had een vrijdag en een zaterdag in mijn hoofd; vrijdag zou ik vertrekken, zaterdag zou ik weer aankomen.

Vandaag had ik een helder moment, dus ik besloot mijn vliegtijden nog eens na te kijken. Heel verstandig! Het blijkt namelijk dat ik niet vrijdag, maar zaterdag pas naar Ecuador vertrek! Dat had niet zo fraai geweest, als ik een dag te vroeg op schiphol had gestaan! Toch voelt het behoorlijk stom. Ik, die altijd mijn zaakjes goed op orde wil hebben en stiekem al zenuwachtig word als ik dreig de controle over de meest simpele zaken te verliezen, vergis me gewoon in de datum van mijn vliegreis! Eerst schaamde ik me zo en wilde het verzwijgen, maar eigenlijk kan ik er nu wel om lachen, dus jullie mogen meelachen: het is gewoon stom! Maar t komt vast allemaal goed...

Bijna

Bijna bijna! Vrijdag zit ik als het goed is in het vliegtuig richting Ecuador. De vliegreis heb ik nog niet zo heel veel zin in; om 7:15 vertrek ik van Amsterdam naar Milaan, vervolgens vlieg ik naar Caracas (Venezuela) en daarna eindelijk naar Quito (Ecuador). Maar goed, als ik ergens wil komen moet ik die lange reis maar op de koop toe nemen.

Voor de mensen die nog niet helemaal helder hebben wat ik in Ecuador ga doen even een beknopte omschrijving (ik weet namelijk zelf ook nog niet helemaal concreet hoe het daar allemaal in zijn werk zal gaan). De eerste twee weken zal ik bij een gastgezin logeren en veertig uur Spaans krijgen van een Ecuadoriaanse lerares. Ik neem aan dat ik dan ook veel tijd over zal houden om veel van de omgeving te bekijken. De vier weken die hierop volgen verblijf ik in een appartement, samen met nog een paar andere vrijwillig(st)ers. In die vier weken ga ik meewerken met het zgn. marktproject, waarin er een programma moet worden verzorgd en begeleid voor kinderen waarvan ouders op de markt werken. Het draait hierin om "spelend leren" en vooral veel positieve aandacht en liefde geven. (Dus, als het met mijn Spaans niet gaat lukken, richt ik me wel op het geven van aandacht, moet lukken toch? ;-)
Voor meer info, zie www.kinderenvanecuador.nl, daar heb ik mijn reisdoel vandaan geplukt.

Tot zover...wordt vervolgd...

Voorpret

Hallo!

Het is al bijna zover, over minder dan twee weken zit ik in Ecuador! Zo langzamerhand ga ik me een beetje voorbereiden en bedenk me wat ik allemaal mee ga nemen en wat ik nog absoluut moet doen voor mijn vertrek. Een van die dingen is een weblog aanmaken. Ik heb nog nooit zoiets gehad (ik doe ZELFS NIET aan Hyves), maar tot nu toe lijkt het allemaal niet zo moeilijk, dus ik heb er wel vertrouwen in. Nu alleen de boel een beetje bijhouden! Hopelijk horen jullie nog van mij.

Groetjes, Hanna