Een tijd van komen, een tijd van gaan

Inmiddels ben ik van mijn gastgezin naar het vrijwilligersappartement verhuisd. Het afscheid was niet echt spectuculair, gewoon gedag gezegd eigenlijk, bedankjes en gelukwensen aan beide kanten.
De laatste avond (donderdagavond) was Elena zich aan het omkleden en zouden we ergens heen gaan. Ik vroeg waarheen, ik hoorde een naam, maar ik besloot gewoon mijn fotocamera mee te nemen en maar te zien waar we heen zouden gaan. We bleken naar de bank te gaan, daarna naar een winkelcentrum met een grote supermarkt erin. Daar werd ik met trots rondgeleid (in de trant van: dit fruit hebben ze allemaal, dit is voedsel voor in de magnetron etc etc), ik vond het wel vertederend. We sloten dit tripje af met een bezoek aan fastfoodketen Kentucky Fried Chicken. Tot de verbazing van Elena en Manuel had ik daar nog nooit gegeten. Die kippenkluifjes hebben me overigens weer flinke darmklachten bezorgd, maar dat terzijde.

De volgende dag de laatste les Spaans. Voor de gelegenheid kreeg ik pizza, wat natuurlijk ook niet zo bevorderend is voor mijn tere maagje. Ik kreeg allerlei lovende woorden van Hilda en de verzekering dat haar deur altijd voor me openstaat. Goed om te weten ;)


Door Melanie (oprichtster van de stichting) werd ik opgehaald. Ze gaf nog een mogelijk goede verklaring voor mijn darmklachten. Bij het gastgezin eet ik heel mager, vooral brood, witte rijst, een klein beetje vlees en groente. Al die vette happen kan mijn maag niet meer hebben. Misschien kom ik nog wel terug met mijn droomfiguurtje ;)

In het appartement was alles netjes schoon gemaakt en opgeruimd (dat ik daarvan hield wisten ze al na één bezoek), helemaal goed dus. Ik heb een eigen slaapkamer en badkamer. Het lijkt allemaal heel veilig; ik moet drie sloten openen voordat ik in mijn kamer kom en bovendien zijn alle ramen beveiligd met tralies.

Vanochtend is mijn angst voor de tandarts flink verergerd. Ik ging mee met Desiree, die een flink gat in haar kies had. Aangezien ik nog nooit gaatjes heb gehad en nog nooit een 'boorsessie' had meegemaakt, waren al die spuiten en boren best indrukwekkend. Verder nog rondgelopen in winkelcentrum en mooi park genaamd Carolina.

Nou, jullie zijn weer helemaal op de hoogte van mijn ervaringen.