De indianenmarkt van Otovalo stelde niet teleur. Zelfs de twee uur durende busreis was geen probleem, omdat het uitzicht echt fantastisch was. Samen met Marieke en Emy (die teruggekomen waren van hun rondreizen in Ecuador en hun stage bij de stichting van Melanie hebben gedaan), Desiree en Marieke hebben we flink wat spulletjes gekocht, dus als je geluk hebt krijg je een mooi (indianen)souvenirtje van mij.
Op zondag ben ik vroeg opgestaan om naar een andere indianenkerk te gaan. Desiree had weer eens een nieuwe vriend opgedaan, die (illegale maar christelijke) cd´s verkoopt. Deze dienst was iets minder traditioneel dan de andere indianenkerk, want alhoewel de gemeente in het Quichua zong, waren deze melodieën soms zelfs bekend. De 'vertrouwde' Quichua-liederen blijken hymnes te zijn, die alleen door (oude) vrouwen werden voorgedragen op het podium. Maar... Desiree en ik hebben het voor elkaar, we gaan in een indianenpakje een Quichua-lied zingen op het podium! (als het doorgaat tenminste) Het zingen voor zoveel mensen vind ik wel een beetje eng (al kan het nooit valser zijn dan die schrille stemmen van de indianenvrouwen), maar voor dat indianenpakje doe ik het! Helemaal leuk dus. Uiteraard ben ik twee keer naar de kerk geweest, dus daarna gingen we gelijk door naar onze 'basisgemeente' van de HCJB.
Maandag ben ik een beetje pissig geworden op Carolina, omdat ik er echt niet tegen kan om in zo´n grote chaos te werken. Het heeft wel geholpen, deze week gaat alles een stuk beter. Ook de Amerikanen werken steeds beter mee en nemen meer initiatief. Ik krijg er steeds meer lol in, al is het gewoon al fantastisch om met die (lieve) kinderen te werken!
Gisteren was Marieke (1) jarig, wat we uitgebreid hebben gevierd. Ze kreeg ontbijt op bed, na het werken een 'kinderfeestje' met limonade en versieren van chocoladetaart en daarna salsales. Verwacht niet dat ik nu de salsa kan dansen, want zo soepel in de heupen ben ik nu ook weer niet, maar t was leuk. ´s Avonds met allerlei vrienden van Marieke en Desiree in een wokrestaurant gegeten. Marieke was dus helemaal jarig.
Ik heb dus genoeg te doen deze week, ben dan ook blij dat ik vanmiddag niets op het programma heb staan (behalve goed schoonmaken, boodschappen doen en eten koken; ik moet mijn bijnaam 'mama' wel hoog houden natuurlijk). Trouwens, Marieke en Emy zijn vandaag met het vliegtuig naar Nederland vertrokken, dus we zijn weer met z´n drieën overgebleven...
2 opmerkingen:
Hallo Hanna,
Zoals je begrijpt ben ik niet in het bezit van een Google-account, maar Dirk bracht uitkomst, hij heeft hem natuurlijk wél, vandaar dat ik je een berichtje achter kon laten. We zitten hier buiten voor de tent (onze eigen dit keer), op de achtergrond horen we een uil roepen op zoek naar voedsel en het is heerlijk warm (wat zoekt een mens eigelijk nog in Nederland).
Corsica is zoals gebruikelijk heel mooi, we hebben een plek op een mooie camping met een Bounty-achtig strand op loopafstand. We zijn van plan veel in de bergen te gaan lopen, ik heb tot mijn (aangename) verrassing gemerkt dat onze spartaanse opvoeding uiteindelijk toch not effect sorteer. Leuk dat je je zo goed en nuttig vermaakt, ik hoop dat je ook nog gelegenheid krijgt/vindt om meer van het land zelf te zien.
Groeten,
Papa (mama kijkt mee en zegt dat ze niets toe te voegen heeft omdat ze je alles over de telefoon al verteld heeft)
Hoi Hanna,
Leuk om wat meer over Ecuador te horen en te zien. Wie gaat daar nou eigenlijk naar toe op vakantie. Eigenlijk niemand. Tenminste niemand die ik ken.
Zo te horen vermaak je je wel. Wel gezellig met die meiden daar?!
Hier veranderd er niets. Zelfs het weer niet. Wij zijn hier weer aan het verbouwen geslagen. Je moet ten slotte iets te doen hebben.
Succes!
Groetjes,
Marieke
Een reactie posten