Ecuadoriaanse cultuur

Eindelijk heb ik iets cultureels gedaan: samen met Manuel, Elena en Martin het oude centrum bezocht. Erg mooi. Ik voelde me weer een beetje in Europa. Die Spanjaarden hebben toch nog iets goeds gedaan in Ecuador, namelijk mooie kerken/huizen gebouwd! Als ik tijd heb ga ik de kerken (veel musea) ook nog een keer van binnen bekijken, want die waren gesloten omdat het al avond was.
Ook het uitzicht op Quito vanaf een hele hoge berg is erg mooi, met al die lichtjes. (Of het goed tot zijn recht komt met deze foto weet ik niet, maar goed). In mijn eentje zou ik nooit meer thuis gekomen zijn. De heenweg ging nog wel; alleen een bus en een taxi. Maar de terugweg was toch iets ingewikkelder! Eerst met een stamvolle trolley, daarna met een minibusje, waar in Nederland ongeveer 9 personen in hadden gepast, maar hier rond de 16 personen! Erg knus. De Ecuadorianen zijn sowieso erg knus. De tweede dag dat ik in mijn gastgezin was, haakte Carolina bij mij in tijdens het lopen, de volgende dag ook Helena. Maar toen we naar het historische centrum gingen, haakte zelfs Manuel bij mij in! Wel even wennen (normaal gesproken ben ik niet zo handtastelijk), maar wel zo veilig, een stoere man aan mijn arm.

Eergisteren last van mijn maag gekregen, zoals voorspeld door heel wat mensen. Ik was net Ecuadoriaanse koffie aan het proeven met een of ander maishapje toen ik verschrikkelijke kramp kreeg. Maar dankzij mijn pillendoos (waar al eerder naar is verwezen) was het leed na een nacht en een halve dag geleden.

Vandaag is Manuel jarig, maar er komt (gelukkig) geen groot feest met familie, omdat Manuel niet geconfronteerd wil worden met het feit dat hij ouder wordt.

Nou, la siñorita Ghanna (zo noemen ze me hier) gaat er weer een eind aan breien. Waarschijnlijk krijgen jullie de volgende keer nieuws over iets 'halleluja-achtigs', Desiree en Marieke (de Nederlandse meiden) hebben gevraagd of ik morgen (zaterdag), meega naar een christelijk festival. Ik ben benieuwd...